Sen jest dla nas możliwością pogłębionego kontaktu z własnym wnętrzem. Czy to nie jest niesamowite, że każdej nocy śnimy historie? Że udajemy się w podróż, którą potem – czasem wyraźnie, czasem mgliście – pamiętamy na jawie?

To dowód na nasze barwne życie wewnętrzne. Na złożoność procesów psychologicznych, w których jesteśmy zanurzeni. Sny pokazują miąższ tego, co właśnie się w nas dzieje. Wzmacniają ten proces, dopełniają go. Po to, żebyśmy nie przeoczyli czegoś ważnego.

Do tego sny są… tak bardzo precyzyjne. I tak bardzo intymne.
To trochę tak, jakbyśmy sami sobie przekazywali informacje. Wzmacniali nasze uczucia. Żeby je zobaczyć, żeby móc wybrać inaczej. Albo – wręcz przeciwnie – żeby zobaczyć, że naprawdę chcemy robić dalej to, co robimy. Sny to przepiękna przestrzeń, z której możemy się uczyć.

Czego chcesz od snu?

Zanim wejdziesz w relację ze śnieniem – zadaj sobie pytanie:
Czego ja właściwie chcę od tej krainy?

Czy pragnę przewodnictwa? Czy szukam odpowiedzi? A może inspiracji? A może… chcę się po prostu porządnie wyspać i nie śnić? Każda z tych odpowiedzi jest w porządku, ale dobrze jest wiedzieć, czego się szuka, kiedy zaczynamy pogłębioną relację z jakąś przestrzenią.

Potencjał snów

Sny dają ogrom możliwości. Na przykład sny prekognicyjne – pokazują potencjalne wersje przyszłości. Są też świadome sny, które pokazują nam, kim jest twórca w każdym z nas. Pokazują to w bardzo doświadczalny sposób, którego efekty wpływają na naszą jawę. Naprawdę nie trzeba się martwić, czy to, czego nauczymy się w snach, przyda się na jawie. To zawsze ma przełożenie. Bo to jest nasze doświadczenie. Jeśli coś przeżywamy – to już w nas działa i o to doświadczenie jesteśmy bogatsi również na jawie. 

Oczywiście, jeżeli uczymy się czegoś fizycznego – gry na fortepianie, biegania – tego ciało musi się nauczyć tutaj, na jawie. Ale wszystko, co psychiczne, emocjonalne, duchowe – to, co dzieje się w snach – przenosi się. Samo. Bo to jesteśmy my.

W snach można się uczyć. Są całe uniwersytety senne, do których można wchodzić. Można zdobywać wiedzę – czasem bardzo konkretną. W snach też spotykamy różne istoty. Czasami te, które już odeszły z fizycznego świata. Czasami nauczycieli. Czasami coś, co po prostu jest energią. To jest przebogata przestrzeń.  Możemy też w snach kontaktować się z nieświadomością zbiorową, z nadświadomością… Tych przestrzeni jest naprawdę nieskończona ilość.

Instytut Monroe i mapowanie świata snu

W Instytucie Monroe – który zajmuje się snami i około-sennymi podróżami – te przestrzenie, po których podróżujemy zostały nazwane, zmapowane. Można zobaczyć: „Byłam tu”, „Byłem tam”. To czasem karmi tę część nas, która lubi być dobrze poinformowana. Która lubi wiedzieć „gdzie jestem?”.

Z mojego doświadczenia wynika, że to, jakie przestrzenie się przed nami otworzą – zależy od poziomu naszej energii i od decyzji, które podejmujemy na jawie.

Jak budować relację ze snami?

Żeby budować relację ze śnieniem, potrzebujemy zaangażować jawę w śnienie. I tutaj… niezwykłym, a zarazem zwykłym narzędziem, jest dziennik snów.

To coś, co pomaga zawiązać tę relację. Ale też – ją kontynuować.
Ważne: zapisywanie snów nie może być przymusem. To nie może być „musztra”. To nie może być wewnętrzny wojskowy, który mówi: „Śniłaś coś? No to zapisuj!” Bo z takim podejściem nie zajdziemy daleko. A nawet jeśli – to nie w tych energiach, w których chcemy poznawać śnienie.

To ma być przyjemność. Eksploracja. W pracy ze snem warto obudzić w sobie wewnętrzne dziecko. Tę część, która kocha niespodzianki. Która eksperymentuje. Która mówi:  „O, ciekawe co się teraz wydarzy!”. Relacja ze snami oducza nas tego, co nam nie służy.

Dobrze mieć dziennik snów przy łóżku. Ale też – na spacerze, w mieście, w  lesie. Bo czasem skojarzenie, jedno zdanie, obraz – coś przypomni nam sen z minionej nocy. I warto to złapać. Złapać i zapisać. To nie musi być opowiadanie. To może być jedna myśl, rysunek, symbol, emocja. Każda kreska w dzienniku umacnia relację ze snami.

Przestrzeń, która zmienia

Sen to nie tylko noc. Kiedy zamykasz oczy i czujesz ciało – już jesteś w tej przestrzeni. Kiedy spotykasz nową osobę i w środku pojawia się lawina emocji, wyobrażeń – to też jest świat snu. Śnienie jest obecne w fantazjach. W rozmowach. W domysłach. W wizjach. My już tam jesteśmy – tylko czasem tego nie nazywamy. 

Jeśli czujesz, że chcesz zacząć budować świadomą relację ze swoim światem snów – jesteś w najlepszym możliwym miejscu. Przede mną i przed Tobą są setki możliwości. Możesz eksplorować sny samodzielnie, dołączyć do kręgów snów, rozpocząć sesje indywidualne… albo po prostu – zacząć się przyglądać. I ufać, że ten wewnętrzny świat zacznie się odzywać coraz wyraźniej.

Sen to przestrzeń, która przemienia. Jeśli poczujesz, że chcesz zrobić ten pierwszy krok – świat snu z radością Cię przyjmie.  Nie musisz być gotowa na wszystko. Wystarczy, że jesteś ciekawa.

Artykuł Sen – czym jest i jaki jest jego potencjał pochodzi z serwisu Basia Pączkowska.

Praca ze snami nie musi być skomplikowana. Nie trzeba mieć żadnych szczególnych zdolności, certyfikatów, ani wiedzy tajemnej. Wystarczy… obecność. Uwaga. I gotowość, żeby tej relacji z własnym światem wewnętrznym dać troszkę miłości. Troszkę troski.

Od czego zacząć?

Czasem wystarczy jeden gest. Jedna decyzja.

 „Chcę pamiętać swoje sny.”

„Jestem ciekawa, co mój wewnętrzny świat chce mi powiedzieć.”

I to już jest początek. Odrobina uwagi, intencji, zaciekawienia. To może być taka cicha decyzja w środku: „Chcę się temu przyjrzeć. Chcę być bliżej tego, co przychodzi nocą.”

Dobrze jest zacząć od “położenia” snów bliżej siebie. Po prostu – dawania im przestrzeni. Uznania, że są ważne. Bo to, czemu dajemy uwagę, zaczyna się zmieniać. I rozkwitać.

Żeby budować relację ze śnieniem, potrzebujemy zaangażować jawę w śnienie. I tutaj… niezwykłym, a zarazem zwykłym narzędziem, jest dziennik snów. Dziennik snów – to najprostsze i najpotężniejsze narzędzie, jakie masz.  Nie musi być piękny. To nie jest przedmiot podlegający ocenie. 

Pamiętaj także, że zapisywanie snów nie może być przymusem. Nie chcemy działać z presji, z obowiązku, ale z ciekawości. To co w nim zapisujemy nie musi być długą formą pisaną – czasem wystarczy zapisać kolor, uczucie, jedno zdanie. I z czasem zaczyna się dziać coś pięknego: sny czują, że są słyszane. I zaczynają mówić wyraźniej.

Co jeszcze pomaga?

Sny nie istnieją w próżni. Ich jakość, nasza zdolność ich zapamiętywania, głębokość – to wszystko ma związek z tym, jak wygląda nasz dzień, nasz wieczór, nasza relacja ze sobą. Jedną z rzeczy, która potrafi naprawdę dużo zmienić, jest zadbanie o przestrzeń wokół snu. O ten moment, kiedy powoli żegnamy dzień i zapraszamy noc. Przewietrzona sypialnia, brak ekranu przed snem, miękka kołdra, rytuał z herbatą albo świecą – to wszystko daje ciału sygnał: teraz wchodzę w inną jakość. To czas snu. Czas spotkania.

W tym rytuale mogą też wspierać nas rośliny – zioła takie jak lawenda, lipa czy kozłek lekarski były od wieków używane do pracy ze snami. Niektóre wspomagają zapamiętywanie, inne wspierają głęboki relaks. Czasem wystarczy delikatny napar przed snem albo wplecenie tych roślin w wieczorną praktykę, by świat snu otworzył się szerzej. 

Literatura również potrafi pięknie wprowadzić nas w tę rzeczywistość. Nie chodzi tu o suche teorie – raczej o słowa, które dotykają. O opowieści, które otwierają nasze wewnętrzne drzwi. Czasem jedno zdanie z książki potrafi poruszyć nas głęboko i przywołać sen tej samej nocy.

I jeszcze coś bardzo ważnego – wspólnota. Przebywanie wśród ludzi, dla których sny są ważne, ma ogromną moc. To działa trochę jak zanurzenie się w innym języku – nagle zaczynamy go rozumieć, czuć, mówić nim. Łatwiej jest podtrzymać ogień tej praktyki, łatwiej wracać, łatwiej widzieć sens. Właśnie dlatego powstała grupa Senne Przestrzenie – bezpieczne miejsce online, gdzie można się dzielić, inspirować, zadawać pytania, brać udział w live’ach i kręgach. Bo kiedy jesteśmy razem – wszystko staje się bardziej żywe.

Nie musisz iść tą drogą sama

To, co piękne w pracy ze snami, to fakt, że możesz iść tą ścieżką na swój sposób. Możesz zanurkować głęboko albo delikatnie się zanurzać. Możesz działać intensywnie, a możesz powoli, we własnym rytmie. Możesz iść sama, ale też – możesz być w tym z innymi.

Bo możliwości jest naprawdę wiele. I każda z nich ma swój rytm, swój charakter, swoją dynamikę. Możesz wybrać to, co pasuje do Twojego etapu, do Twojej gotowości, do Twoich potrzeb.

Sesje indywidualne – intymne, głębokie spotkania 1:1, podczas których zaglądamy w świat Twoich snów z uważnością i czułością.  Pracujemy z Twoim snem, ale też z Tobą – z Twoim ciałem, emocjami, intuicją. To przestrzeń, w której możesz poczuć się naprawdę wysłuchana i prowadzona. To praca miękka, ale mocna. Delikatna, ale przemieniająca.

Kręgi snów – spotkania w grupie, podczas których opowiadamy sobie sny, zanurzamy się w nich i dzielimy się uczuciami wywołanymi śnioną historią. Korzystamy ze swoich wglądów, z podpowiedzi od swojego ciała, które czuje. Mają one ogromną moc – przynoszą poruszenie, otwarcie i bardzo często odpowiedzi, których szukamy.

Senne Przestrzenie – bezpieczna grupa online, w której możesz dzielić się snami, inspirować się, zadawać pytania, być w stałym kontakcie z tym światem. To tu dzieje się wiele – live’y, wspólne praktyki, rozmowy.  To miejsce stworzone z miłości do snu i zaufania do wewnętrznych światów.

Senna Akademia – już wkrótce zaproszę Cię do nowej przestrzeni, w której znajdziesz kursy, warsztaty i masterclassy na różnych poziomach – dla tych, którzy dopiero zaczynają, oraz dla tych, którzy są już głęboko w tej praktyce.

To wszystko jest dla Ciebie. W takiej formie, w jakiej tego potrzebujesz. Możesz dołączyć teraz. Możesz wrócić za jakiś czas. Możesz zacząć od małego kroku. Bez przymusu. Bez pośpiechu. Z lekkością.

Bo śnienie to nie projekt do odhaczenia. To piękna ścieżka i spotkanie z samym sobą.

Artykuł Jak pracować ze snami pochodzi z serwisu Basia Pączkowska.

Powtarzające się sny to sny, które są dla nas ważne. O tej ważności świadczy właśnie fakt powtarzalności snu. Ich obecność to nie przypadek – to tak, jakby bardzo ważny przekaz próbował się do nas dostać raz za razem. 

Gdy jeden sen wraca do nas raz, drugi, piąty… to tak, jakby jakaś część naszej wewnętrznej prawdy uparcie pukała do drzwi. Może nie zostaje wpuszczona, może jeszcze jej nie zauważamy, może za każdym razem przemyka niepostrzeżenie. Ale ona wraca. Bo ma dla nas coś ważnego.

I nie chodzi tylko o samą treść snu. Chodzi o energię, którą ze sobą niesie. O moment w życiu, w którym przychodzi. O to, że właśnie teraz potrzebujemy zasobów, które są tam ukryte. Czasem wraca sen sprzed lat, z dzieciństwa, z okresu szkoły… Ale to, że wraca teraz, mówi wiele o tym, gdzie jesteś i czego w tej chwili naprawdę Ci potrzeba.

Jak pracować z powtarzającymi się snami?

Po pierwsze – nie uciekaj.
Zatrzymaj się, pooddychaj. Pozwól sobie na reakcje – pozwól przejść emocjom przez Twoje ciało. Odłóż osądy i oceny na bok, żeby zobaczyć sen takim, jaki jest. dotrzeć do jego miąższu, jego sedna.

Praca z powtarzającymi się snami to jak rozpakowywanie daru. Może owiniętego w kilka warstw, czasem w brzydkie opakowanie – ale pod spodem czeka coś bardzo cennego.

Pierwsza brama – brama reakcji

Zanim wejdziemy głębiej, warto zatrzymać się przy tym, co dzieje się tuż po przebudzeniu. Reakcje. Ciało. Myśli. Emocje. 

Jeśli budzisz się z powtarzającego się snu – usiądź z dziennikiem i zapisz wszystko co czujesz. Nie musisz rozumieć snu. Nie musisz go nawet pamiętać w całości. Zacznij od siebie. Od odczuć. Od reakcji. Czasem przychodzą słowa. Czasem tylko kolory, cienie, napięcia w ciele. Zapisz to.

Dziennik snów to nie miejsce na ładne opowieści. To Twoja intymna przestrzeń. Tam możesz rysować, bazgrolić, płakać. Przepuszczać przez ciało wszystkie emocje i przelewać je na papier. Ma to pomóc Ci zrzucić warstwę reakcji, żeby dotknąć esencji.

Bo sny nie są przeciwko Tobie. One są dla Ciebie.

Przyjęcie snu jako daru

Przyjęcie takiego niewygodnego snu jest pierwszym krokiem. Nie jest to łatwe, zwłaszcza, gdy taki sen powraca z czymś, czego nie chcesz widzieć. Z lękiem, złością, bezradnością. Z czymś co poddaliśmy ocenie “to nie jest moje”, “nie utożsamiam się z tym”

Choć może przychodzi w trudnej formie – jako koszmar, niepokój, napięcie – to właśnie jego powracalność mówi: „Spójrz. Tu jest coś ważnego.”
To, co się powtarza, nie robi tego przypadkiem. To energia, która chce się przez Ciebie wyrazić. Twoja wewnętrzna siła, która do tej pory działała z cienia. Twoje emocje, które czekają, żebyś je zobaczyła i poczuła.

Kiedy pozwolisz sobie przyjąć sen – będziesz wiedziała jaki rodzaj pracy jest do wykonania w dalszej kolejności. Zamiast od razu szukać znaczeń, zapytaj:
Co to za energia? Co chce się przeze mnie przebić? Jakie emocje są w tym śnie żywe?

Bo dopiero kiedy to rozpoznasz, możesz świadomie zdecydować, co z tym zrobić. Czasem to coś, co po prostu potrzebuje być zauważone i uwolnione z ciała – przez taniec, ruch, rysunek, oddech. A czasem to siła, którą warto zintegrować, bo może stać się Twoim zasobem w codziennym życiu.

I właśnie na tym polega dar powtarzających się snów. Przynoszą Ci coś, czego być może jeszcze nie umiesz nazwać, ale co już w Tobie żyje i czeka na miejsce.

Bo powtarzające się sny to nie sygnał, że coś z Tobą nie tak.
To sygnał, że jesteś gotowa widzieć więcej. Czuć głębiej.
I być jeszcze bardziej sobą.

Artykuł Powtarzające się sny pochodzi z serwisu Basia Pączkowska.