Koszmar senny – prezent w brzydkim opakowaniu

Koszmar senny – dla wielu doświadczenie trudne, nieprzyjemne, przerażające. Ale jeśli spojrzymy na niego oczami pracy ze snami, to zobaczymy coś więcej. Koszmar to nie kara ani przypadek. To intensywny komunikat z głębi nas samych. To prezent – choć w brzydkim opakowaniu. 

Dlaczego? Bo zawiera ogromną ilość energii, która – choć w pierwszej chwili przerażająca – domaga się integracji i uwolnienia. Koszmar to często krzyk tej części nas, która przez długi czas była wypierana, marginalizowana lub ignorowana. Kiedy w końcu, zamiast uciekać, odkrywamy prawdziwe znaczenie naszego snu – odkrywamy skarb, który miał nas przebudzić.

Spotkanie z reakcjami – pierwszy krok do transformacji

To jest bardzo nieprzyjemna sytuacja – obudzić się we własnym łóżku po koszmarze. I to, do czego Cię zachęcam, to: pooddychaj chwilę głębiej. Znajdź w sobie taką część, która godzi się na to doświadczenie. Która je akceptuje. „Jest, jak jest – przyśnił mi się koszmar.” Dopiero taka postawa pozwala pójść dalej.

Kolejną bramą, do której Cię zapraszam, jest brama Twoich reakcji. I tutaj bardzo przyda się dziennik snów. Ilekroć siadasz ze swoim dziennikiem, pamiętaj – to indywidualny, intymny proces, więc zwolnij swojego wewnętrznego krytyka i pozwól sobie na przejście przez niego bez oceniania samego siebie z poziomu logiki. 

Dziennik snów to narzędzie, które pomoże Ci opróżnić się z reakcji. To może być lęk. Jak bardzo się boisz. Jak bardzo to było trudne. Ale też często pojawiają się oceny – postaci z koszmaru, tego co zrobiły, co czujesz wobec nich. Jeśli to była historia o osobie, która robi krzywdę innym – zapisz to. Jak bardzo się na to nie zgadzasz. Jak bardzo nie cierpisz tej konkretnej osoby.

Nie kontroluj się. To jest automatyczne pisanie. Wszystko, co jest w Twoim wnętrzu, w Twoim ciele, w Twoim sercu, potrzebuje zostać przelane na papier.Nie możemy zatrzymać się w miejscu „myślenia o tym”. Potrzebujemy to napisać. Bo wtedy inne części mózgu wchodzą do pracy. Potrzebujemy „przyłapać myśl na papierze”. I dopiero kiedy wyrzucisz z siebie i zapiszesz wszelkie reakcje – możemy pójść dalej.To jest bardzo nieprzyjemna sytuacja – obudzić się we własnym łóżku po koszmarze. I to, do czego Cię zachęcam, to: pooddychaj chwilę głębiej. Znajdź w sobie taką część, która godzi się na to doświadczenie. Która je akceptuje. „Jest, jak jest – przyśnił mi się koszmar.” Dopiero taka postawa pozwala pójść dalej.

Kolejną bramą, do której Cię zapraszam, jest brama Twoich reakcji. I tutaj bardzo przyda się dziennik snów. Ilekroć siadasz ze swoim dziennikiem, pamiętaj – to indywidualny, intymny proces, więc zwolnij swojego wewnętrznego krytyka i pozwól sobie na przejście przez niego bez oceniania samego siebie z poziomu logiki. 

Dziennik snów to narzędzie, które pomoże Ci opróżnić się z reakcji. To może być lęk. Jak bardzo się boisz. Jak bardzo to było trudne. Ale też często pojawiają się oceny – postaci z koszmaru, tego co zrobiły, co czujesz wobec nich. Jeśli to była historia o osobie, która robi krzywdę innym – zapisz to. Jak bardzo się na to nie zgadzasz. Jak bardzo nie cierpisz tej konkretnej osoby.

Nie kontroluj się. To jest automatyczne pisanie. Wszystko, co jest w Twoim wnętrzu, w Twoim ciele, w Twoim sercu, potrzebuje zostać przelane na papier.Nie możemy zatrzymać się w miejscu „myślenia o tym”. Potrzebujemy to napisać. Bo wtedy inne części mózgu wchodzą do pracy. Potrzebujemy „przyłapać myśl na papierze”. I dopiero kiedy wyrzucisz z siebie i zapiszesz wszelkie reakcje – możemy pójść dalej.

Kim jestem, a kim nie

Psychologia zorientowana na proces dzieli nasze doświadczenia na proces pierwotny i proces wtórny. Ten podział można zastosować do bardzo wielu obszarów życia, ale tutaj skupmy się na snach.

Proces pierwotny to wszystko, z czym się utożsamiasz. Wszystko, o czym możesz powiedzieć: „to ja”, „to moje”, „to znam”. To Twoja tożsamość – to, kim jesteś na co dzień, jak siebie postrzegasz.

Proces wtórny to odwrotność. To wszystko, czym nie jesteś. To, co oceniasz bardzo negatywnie albo bardzo pozytywnie. To wszystko, o czym w głębi siebie myślisz: „to nie moje”, „ja taka nie jestem”, „ja tego nie chcę”, „ja tego nie mam”.

I właśnie sny – szczególnie koszmary – bardzo często przynoszą nam obrazy procesu wtórnego. Pokazują to, co odrzucone, wypchnięte poza margines, nieprzyjęte. To są postaci, które w śnie wydają się dziwne, obce, zagrażające – a jednocześnie to jest nasze, tylko jeszcze nieuznane.

Sen o tygrysie

Wyobraź sobie taki sen: idę przez znajomy las, ten, który dobrze znam z jawy. Jestem z moim synkiem. Pogoda jak teraz – w miarę ciepło, lekki wiatr. Po drodze mijamy drzewa, krzewy. Wśród nich jeden zupełnie niezwykły krzak – ma przepiękne, fioletowe kwiaty. Idziemy dalej.

W pewnym momencie zza drzewa wyłania się tygrys – ogromny, nienaturalnie wielkich rozmiarów. I wiemy, że ma złe zamiary wobec nas. Powoli idzie w naszą stronę, patrzy mi w oczy. I ja już wiem – to się skończy źle. On idzie, żeby nas zabić.

W momencie, gdy jest już bardzo blisko, wyciąga łapę z pazurami i zamachuje się w moją stronę – i to właśnie wtedy się budzę.

Budzę się pełna reakcji, pełna lęku. Odpalają się różne procesy, historie, emocje…

I co robię? Oddycham. Akceptuję, że ten sen mi się wyśnił. Że ja go wyśniłam. Potem siadam i zapisuję swoje reakcje – na temat okropnych tygrysów, na temat tego, jak bardzo się bałam o siebie i o swoje dziecko.

Dopiero później przechodzę do wypisania procesu pierwotnego i wtórnego w tym śnie.

Procesem pierwotnym jestem ja – taka, jaka jestem na jawie. Procesem pierwotnym jest też mój synek – bo jest prawdziwy, rzeczywisty, obecny. Procesem pierwotnym jest też las, po którym chodzimy, wszystkie drzewa – bo to jest miejsce znane, znajome, moje.

Ale teraz – proces wtórny.

Pierwszym procesem wtórnym w tym śnie jest ten krzak z niezwykłymi, dużymi fioletowymi kwiatami. Już sam w sobie mógłby być materiałem do pracy. Ale w tym śnie jest też drugi proces wtórny – postać, która jest najważniejsza: tygrys.

I to właśnie z tym tygrysem będziemy pracować.

Odzyskiwanie dostępu do własnej energii

Zanim zaczniemy pracę z procesem wtórnym, warto zadać sobie pytanie: po co w ogóle to robimy? Robimy to po to, żeby odzyskać dostęp do energii, która jest nam w życiu potrzebna – a do której w danym momencie nie mamy dostępu.

Dlaczego tak się dzieje? Bo w trakcie życia przeżyliśmy wiele sytuacji – w tym traumatycznych – które sprawiły, że określone jakości energii zostały przez nas ocenione jako złe, nieprzydatne, niechciane. I tak odcinamy się od pewnych reakcji, emocji, zachowań. Wykluczamy je z obrazu siebie.

Ale to, że coś wykluczymy, nie znaczy, że tego nie używamy. To znaczy, że używamy tego nieświadomie. Przykład? Złość. Jeśli uznam, że „złość jest zła”, to nie znaczy, że przestaję się złościć. To znaczy, że złość będzie wybuchać nagle, bez kontroli. I wtedy czuję się ofiarą własnej agresji.

Dlatego właśnie potrzebujemy wrócić do miąższu energii. Do jej pierwotnych form. Przepuścić ją przez ciało. Zyskać do niej świadomy dostęp. Bo każda energia – nawet ta trudna, niewygodna – jest w życiu potrzebna.

Nie chodzi o to, żeby być agresywnym wobec innych. Chodzi o to, żeby wiedzieć, że mam w sobie tę część – i umieć z niej skorzystać, kiedy naprawdę tego potrzebuję. Na przykład wtedy, gdy chcę ochronić swoje granice, powiedzieć „nie”, zadbać o siebie.

W integracji procesu wtórnego chodzi o to, żeby mieć dostęp do pełnego wachlarza reakcji. Bo i tak z niego korzystamy – tylko często bezwiednie.

Więc jeśli śni mi się tygrys, który idzie krok za krokiem, skoncentrowany, pewny, celowy – to może znaczyć, że właśnie tego rodzaju energii potrzebuję. Może w biznesie. Może w relacji. Może po to, by skupić się na swoim celu.

I to nie znaczy, że teraz mam być tym tygrysem na zawsze. To znaczy, że mogę oswoić tę postać. Pozwolić tej energii przepłynąć przez ciało. I mieć do niej dostęp – kiedy będzie naprawdę potrzebna. Na przykład w sytuacji zagrażającej mojemu życiu.

Integracja we własnym domu

Moment, w którym rozpoznajesz postać ze swojego snu jako proces wtórny, to zaproszenie. I można naprawdę dużo zrobić samodzielnie. Wystarczy kawałek przestrzeni, chwila ciszy, odrobina odwagi. Bo to, co robimy w integracji, to doświadczenie. Możesz, tu i teraz, stać się tym, co Ci się śniło. Możesz poczuć w ciele krok za krokiem tę energię, której dotąd w sobie nie znałaś – jak tygrys. Zyskać do niej dostęp. I przestać być jej ofiarą.

To są krótkie, ale głębokie praktyki. Takie, które zmieniają kontakt z własnym wnętrzem, bo pozwalają poczuć siłę tam, gdzie dotąd był tylko lęk. I nie chodzi o to, żeby od razu stać się tygrysem na całe życie. Chodzi o to, by oswoić jego energię. Przepuścić ją przez ciało. Mieć ją pod ręką – gdy będzie naprawdę potrzebna.

Tropienie procesu wtórnego – praktyka, która zmienia życie

To może być bardziej złożone – ale takie tropienie procesu wtórnego jest naprawdę wspaniałą praktyką. To jest praktyka, która zmieniła mój stosunek do snów i która tak naprawdę zmieniła moje życie.

Kiedy mamy narzędzia, żeby pracować ze snami – zwłaszcza tymi trudnymi – to zmienia się nasz stosunek do tych snów. I oczywiście nic nie uchroni nas przed przeżywaniem życia, przed przeżywaniem koszmaru sennego i wszystkich emocji, które mamy po obudzeniu. Ale kiedy wiemy, że jesteśmy zaopatrzone w praktykę, która nam pomoże zintegrować to, co się śni, zmienia się nasz stosunek do tego snu.

I już bardzo szybko jesteśmy w takim miejscu, gdzie chcemy tropić, co tam było najbardziej wtórne. Do jakiej swojej energii jeszcze nie mam świadomego dostępu?
A co za tym idzie – których swoich aspektów używam w sposób nieświadomy i sama staję się ich ofiarą?

Zachęcam Cię do spróbowania tej techniki, bo może się okazać – tak jak to było w moim przypadku i przypadku wielu moich klientów – że okaże się bardzo pomocna.
A poza tym – energie, które są zintegrowane, przepuszczone przez ciało, uznane, nie mają potrzeby straszyć nas w snach.

Jeśli czujesz, że chcesz zgłębiać tę praktykę – dołącz do kursu integracji sennych postaci. To przestrzeń, w której uczymy się, jak krok po kroku zaprzyjaźniać się z energiami, które śnimy każdej nocy.

Jeśli dopiero zaczynasz…

Jeśli chcesz wykonać tę pracę w prowadzeniu, co pomaga Ci rzeczywiście przejść przez ten proces, to zapraszam na warsztat pracy z koszmarami online.

WARSZTAT PRACY Z KOSZMARAMI

Artykuł Koszmar Senny pochodzi z serwisu Basia Pączkowska.

Jedną z najbardziej skutecznych technik, pozwalających na wejście w świadomy sen (LD) lub wyjście z ciała (OOBE), jest metoda znana jako „4+1”. Jej skuteczność wynika z wykorzystania naturalnych faz snu i momentów, gdy umysł jest już wypoczęty, a ciało jeszcze chce spać.

Na czym polega technika 4+1?

Nazwa „4+1” odnosi się do proporcji snu i czuwania. Chodzi o to, by położyć się spać na 4 godziny (czy też np. 5 lub 5,5 godziny – to zależy od Ciebie i Twojego zegara biologicznego), a następnie obudzić się na około 30 – 60 minut, zanim ponownie położysz się do snu. W tej drugiej fazie łatwiej jest wejść w stan świadomego snu lub OOBE, ponieważ:

• organizm jest już częściowo wypoczęty,
• ciało szybciej zapada w stan snu,
• umysł pozostaje bardziej aktywny i świadomy.

Przykład zastosowania:

1. Kładziesz się spać np. o 23:00.

2. Budzisz się o 3:00 (czyli po 4 godzinach snu – lub odpowiednio 5, 5.5 itd.).

3. Przez kolejne 30 – 60 minut:

• czytasz o świadomym śnieniu lub OOBE
• zapisujesz sny w dzienniku,
• medytujesz lub wykonujesz ćwiczenia koncentracyjne.

4. Kładziesz się z intencją zachowania świadomości przy zasypianiu (techniki takie jak WILD, MILD, wizualizacje itd.).

5. Dzięki wcześniejszej aktywacji umysłu i senności ciała, łatwiej przejdziesz w świadomy sen lub OOBE.

Elastyczność metody – nie tylko „4+1”

Choć metoda nazywana jest „4+1”, warto podkreślić, że liczby te są jedynie orientacyjne. Dla jednej osoby optymalna będzie proporcja 5+1, dla innej 4,5+40 minut. Kluczowe jest wyczucie momentu, w którym:

• ciało domaga się snu,
• umysł pozostaje czujny,
• a Ty masz wystarczająco energii i świadomości, by wykorzystać ten stan.

Wskazówki praktyczne:

Używaj łagodnego budzika, by nie wybić się zbyt gwałtownie ze snu.

Nie korzystaj z telefonu czy mediów społecznościowych – mogą nadmiernie rozbudzić umysł.

Zadbaj o ciemność, ciszę i komfort po ponownym położeniu się spać.

Możesz wcześniej ustawić silną intencję: „Kiedy zasnę, uświadomię sobie, że śnię” lub „Wyjdę ze swojego ciała”.

Artykuł Technika 4+1 pochodzi z serwisu Basia Pączkowska.

Sen jest dla nas możliwością pogłębionego kontaktu z własnym wnętrzem. Czy to nie jest niesamowite, że każdej nocy śnimy historie? Że udajemy się w podróż, którą potem – czasem wyraźnie, czasem mgliście – pamiętamy na jawie?

To dowód na nasze barwne życie wewnętrzne. Na złożoność procesów psychologicznych, w których jesteśmy zanurzeni. Sny pokazują miąższ tego, co właśnie się w nas dzieje. Wzmacniają ten proces, dopełniają go. Po to, żebyśmy nie przeoczyli czegoś ważnego.

Do tego sny są… tak bardzo precyzyjne. I tak bardzo intymne.
To trochę tak, jakbyśmy sami sobie przekazywali informacje. Wzmacniali nasze uczucia. Żeby je zobaczyć, żeby móc wybrać inaczej. Albo – wręcz przeciwnie – żeby zobaczyć, że naprawdę chcemy robić dalej to, co robimy. Sny to przepiękna przestrzeń, z której możemy się uczyć.

Czego chcesz od snu?

Zanim wejdziesz w relację ze śnieniem – zadaj sobie pytanie:
Czego ja właściwie chcę od tej krainy?

Czy pragnę przewodnictwa? Czy szukam odpowiedzi? A może inspiracji? A może… chcę się po prostu porządnie wyspać i nie śnić? Każda z tych odpowiedzi jest w porządku, ale dobrze jest wiedzieć, czego się szuka, kiedy zaczynamy pogłębioną relację z jakąś przestrzenią.

Potencjał snów

Sny dają ogrom możliwości. Na przykład sny prekognicyjne – pokazują potencjalne wersje przyszłości. Są też świadome sny, które pokazują nam, kim jest twórca w każdym z nas. Pokazują to w bardzo doświadczalny sposób, którego efekty wpływają na naszą jawę. Naprawdę nie trzeba się martwić, czy to, czego nauczymy się w snach, przyda się na jawie. To zawsze ma przełożenie. Bo to jest nasze doświadczenie. Jeśli coś przeżywamy – to już w nas działa i o to doświadczenie jesteśmy bogatsi również na jawie. 

Oczywiście, jeżeli uczymy się czegoś fizycznego – gry na fortepianie, biegania – tego ciało musi się nauczyć tutaj, na jawie. Ale wszystko, co psychiczne, emocjonalne, duchowe – to, co dzieje się w snach – przenosi się. Samo. Bo to jesteśmy my.

W snach można się uczyć. Są całe uniwersytety senne, do których można wchodzić. Można zdobywać wiedzę – czasem bardzo konkretną. W snach też spotykamy różne istoty. Czasami te, które już odeszły z fizycznego świata. Czasami nauczycieli. Czasami coś, co po prostu jest energią. To jest przebogata przestrzeń.  Możemy też w snach kontaktować się z nieświadomością zbiorową, z nadświadomością… Tych przestrzeni jest naprawdę nieskończona ilość.

Instytut Monroe i mapowanie świata snu

W Instytucie Monroe – który zajmuje się snami i około-sennymi podróżami – te przestrzenie, po których podróżujemy zostały nazwane, zmapowane. Można zobaczyć: „Byłam tu”, „Byłem tam”. To czasem karmi tę część nas, która lubi być dobrze poinformowana. Która lubi wiedzieć „gdzie jestem?”.

Z mojego doświadczenia wynika, że to, jakie przestrzenie się przed nami otworzą – zależy od poziomu naszej energii i od decyzji, które podejmujemy na jawie.

Jak budować relację ze snami?

Żeby budować relację ze śnieniem, potrzebujemy zaangażować jawę w śnienie. I tutaj… niezwykłym, a zarazem zwykłym narzędziem, jest dziennik snów.

To coś, co pomaga zawiązać tę relację. Ale też – ją kontynuować.
Ważne: zapisywanie snów nie może być przymusem. To nie może być „musztra”. To nie może być wewnętrzny wojskowy, który mówi: „Śniłaś coś? No to zapisuj!” Bo z takim podejściem nie zajdziemy daleko. A nawet jeśli – to nie w tych energiach, w których chcemy poznawać śnienie.

To ma być przyjemność. Eksploracja. W pracy ze snem warto obudzić w sobie wewnętrzne dziecko. Tę część, która kocha niespodzianki. Która eksperymentuje. Która mówi:  „O, ciekawe co się teraz wydarzy!”. Relacja ze snami oducza nas tego, co nam nie służy.

Dobrze mieć dziennik snów przy łóżku. Ale też – na spacerze, w mieście, w  lesie. Bo czasem skojarzenie, jedno zdanie, obraz – coś przypomni nam sen z minionej nocy. I warto to złapać. Złapać i zapisać. To nie musi być opowiadanie. To może być jedna myśl, rysunek, symbol, emocja. Każda kreska w dzienniku umacnia relację ze snami.

Przestrzeń, która zmienia

Sen to nie tylko noc. Kiedy zamykasz oczy i czujesz ciało – już jesteś w tej przestrzeni. Kiedy spotykasz nową osobę i w środku pojawia się lawina emocji, wyobrażeń – to też jest świat snu. Śnienie jest obecne w fantazjach. W rozmowach. W domysłach. W wizjach. My już tam jesteśmy – tylko czasem tego nie nazywamy. 

Jeśli czujesz, że chcesz zacząć budować świadomą relację ze swoim światem snów – jesteś w najlepszym możliwym miejscu. Przede mną i przed Tobą są setki możliwości. Możesz eksplorować sny samodzielnie, dołączyć do kręgów snów, rozpocząć sesje indywidualne… albo po prostu – zacząć się przyglądać. I ufać, że ten wewnętrzny świat zacznie się odzywać coraz wyraźniej.

Sen to przestrzeń, która przemienia. Jeśli poczujesz, że chcesz zrobić ten pierwszy krok – świat snu z radością Cię przyjmie.  Nie musisz być gotowa na wszystko. Wystarczy, że jesteś ciekawa.

Artykuł Sen – czym jest i jaki jest jego potencjał pochodzi z serwisu Basia Pączkowska.

Praca ze snami nie musi być skomplikowana. Nie trzeba mieć żadnych szczególnych zdolności, certyfikatów, ani wiedzy tajemnej. Wystarczy… obecność. Uwaga. I gotowość, żeby tej relacji z własnym światem wewnętrznym dać troszkę miłości. Troszkę troski.

Od czego zacząć?

Czasem wystarczy jeden gest. Jedna decyzja.

 „Chcę pamiętać swoje sny.”

„Jestem ciekawa, co mój wewnętrzny świat chce mi powiedzieć.”

I to już jest początek. Odrobina uwagi, intencji, zaciekawienia. To może być taka cicha decyzja w środku: „Chcę się temu przyjrzeć. Chcę być bliżej tego, co przychodzi nocą.”

Dobrze jest zacząć od “położenia” snów bliżej siebie. Po prostu – dawania im przestrzeni. Uznania, że są ważne. Bo to, czemu dajemy uwagę, zaczyna się zmieniać. I rozkwitać.

Żeby budować relację ze śnieniem, potrzebujemy zaangażować jawę w śnienie. I tutaj… niezwykłym, a zarazem zwykłym narzędziem, jest dziennik snów. Dziennik snów – to najprostsze i najpotężniejsze narzędzie, jakie masz.  Nie musi być piękny. To nie jest przedmiot podlegający ocenie. 

Pamiętaj także, że zapisywanie snów nie może być przymusem. Nie chcemy działać z presji, z obowiązku, ale z ciekawości. To co w nim zapisujemy nie musi być długą formą pisaną – czasem wystarczy zapisać kolor, uczucie, jedno zdanie. I z czasem zaczyna się dziać coś pięknego: sny czują, że są słyszane. I zaczynają mówić wyraźniej.

Co jeszcze pomaga?

Sny nie istnieją w próżni. Ich jakość, nasza zdolność ich zapamiętywania, głębokość – to wszystko ma związek z tym, jak wygląda nasz dzień, nasz wieczór, nasza relacja ze sobą. Jedną z rzeczy, która potrafi naprawdę dużo zmienić, jest zadbanie o przestrzeń wokół snu. O ten moment, kiedy powoli żegnamy dzień i zapraszamy noc. Przewietrzona sypialnia, brak ekranu przed snem, miękka kołdra, rytuał z herbatą albo świecą – to wszystko daje ciału sygnał: teraz wchodzę w inną jakość. To czas snu. Czas spotkania.

W tym rytuale mogą też wspierać nas rośliny – zioła takie jak lawenda, lipa czy kozłek lekarski były od wieków używane do pracy ze snami. Niektóre wspomagają zapamiętywanie, inne wspierają głęboki relaks. Czasem wystarczy delikatny napar przed snem albo wplecenie tych roślin w wieczorną praktykę, by świat snu otworzył się szerzej. 

Literatura również potrafi pięknie wprowadzić nas w tę rzeczywistość. Nie chodzi tu o suche teorie – raczej o słowa, które dotykają. O opowieści, które otwierają nasze wewnętrzne drzwi. Czasem jedno zdanie z książki potrafi poruszyć nas głęboko i przywołać sen tej samej nocy.

I jeszcze coś bardzo ważnego – wspólnota. Przebywanie wśród ludzi, dla których sny są ważne, ma ogromną moc. To działa trochę jak zanurzenie się w innym języku – nagle zaczynamy go rozumieć, czuć, mówić nim. Łatwiej jest podtrzymać ogień tej praktyki, łatwiej wracać, łatwiej widzieć sens. Właśnie dlatego powstała grupa Senne Przestrzenie – bezpieczne miejsce online, gdzie można się dzielić, inspirować, zadawać pytania, brać udział w live’ach i kręgach. Bo kiedy jesteśmy razem – wszystko staje się bardziej żywe.

Nie musisz iść tą drogą sama

To, co piękne w pracy ze snami, to fakt, że możesz iść tą ścieżką na swój sposób. Możesz zanurkować głęboko albo delikatnie się zanurzać. Możesz działać intensywnie, a możesz powoli, we własnym rytmie. Możesz iść sama, ale też – możesz być w tym z innymi.

Bo możliwości jest naprawdę wiele. I każda z nich ma swój rytm, swój charakter, swoją dynamikę. Możesz wybrać to, co pasuje do Twojego etapu, do Twojej gotowości, do Twoich potrzeb.

Sesje indywidualne – intymne, głębokie spotkania 1:1, podczas których zaglądamy w świat Twoich snów z uważnością i czułością.  Pracujemy z Twoim snem, ale też z Tobą – z Twoim ciałem, emocjami, intuicją. To przestrzeń, w której możesz poczuć się naprawdę wysłuchana i prowadzona. To praca miękka, ale mocna. Delikatna, ale przemieniająca.

Kręgi snów – spotkania w grupie, podczas których opowiadamy sobie sny, zanurzamy się w nich i dzielimy się uczuciami wywołanymi śnioną historią. Korzystamy ze swoich wglądów, z podpowiedzi od swojego ciała, które czuje. Mają one ogromną moc – przynoszą poruszenie, otwarcie i bardzo często odpowiedzi, których szukamy.

Senne Przestrzenie – bezpieczna grupa online, w której możesz dzielić się snami, inspirować się, zadawać pytania, być w stałym kontakcie z tym światem. To tu dzieje się wiele – live’y, wspólne praktyki, rozmowy.  To miejsce stworzone z miłości do snu i zaufania do wewnętrznych światów.

Senna Akademia – już wkrótce zaproszę Cię do nowej przestrzeni, w której znajdziesz kursy, warsztaty i masterclassy na różnych poziomach – dla tych, którzy dopiero zaczynają, oraz dla tych, którzy są już głęboko w tej praktyce.

To wszystko jest dla Ciebie. W takiej formie, w jakiej tego potrzebujesz. Możesz dołączyć teraz. Możesz wrócić za jakiś czas. Możesz zacząć od małego kroku. Bez przymusu. Bez pośpiechu. Z lekkością.

Bo śnienie to nie projekt do odhaczenia. To piękna ścieżka i spotkanie z samym sobą.

Artykuł Jak pracować ze snami pochodzi z serwisu Basia Pączkowska.

Powtarzające się sny to sny, które są dla nas ważne. O tej ważności świadczy właśnie fakt powtarzalności snu. Ich obecność to nie przypadek – to tak, jakby bardzo ważny przekaz próbował się do nas dostać raz za razem. 

Gdy jeden sen wraca do nas raz, drugi, piąty… to tak, jakby jakaś część naszej wewnętrznej prawdy uparcie pukała do drzwi. Może nie zostaje wpuszczona, może jeszcze jej nie zauważamy, może za każdym razem przemyka niepostrzeżenie. Ale ona wraca. Bo ma dla nas coś ważnego.

I nie chodzi tylko o samą treść snu. Chodzi o energię, którą ze sobą niesie. O moment w życiu, w którym przychodzi. O to, że właśnie teraz potrzebujemy zasobów, które są tam ukryte. Czasem wraca sen sprzed lat, z dzieciństwa, z okresu szkoły… Ale to, że wraca teraz, mówi wiele o tym, gdzie jesteś i czego w tej chwili naprawdę Ci potrzeba.

Jak pracować z powtarzającymi się snami?

Po pierwsze – nie uciekaj.
Zatrzymaj się, pooddychaj. Pozwól sobie na reakcje – pozwól przejść emocjom przez Twoje ciało. Odłóż osądy i oceny na bok, żeby zobaczyć sen takim, jaki jest. dotrzeć do jego miąższu, jego sedna.

Praca z powtarzającymi się snami to jak rozpakowywanie daru. Może owiniętego w kilka warstw, czasem w brzydkie opakowanie – ale pod spodem czeka coś bardzo cennego.

Pierwsza brama – brama reakcji

Zanim wejdziemy głębiej, warto zatrzymać się przy tym, co dzieje się tuż po przebudzeniu. Reakcje. Ciało. Myśli. Emocje. 

Jeśli budzisz się z powtarzającego się snu – usiądź z dziennikiem i zapisz wszystko co czujesz. Nie musisz rozumieć snu. Nie musisz go nawet pamiętać w całości. Zacznij od siebie. Od odczuć. Od reakcji. Czasem przychodzą słowa. Czasem tylko kolory, cienie, napięcia w ciele. Zapisz to.

Dziennik snów to nie miejsce na ładne opowieści. To Twoja intymna przestrzeń. Tam możesz rysować, bazgrolić, płakać. Przepuszczać przez ciało wszystkie emocje i przelewać je na papier. Ma to pomóc Ci zrzucić warstwę reakcji, żeby dotknąć esencji.

Bo sny nie są przeciwko Tobie. One są dla Ciebie.

Przyjęcie snu jako daru

Przyjęcie takiego niewygodnego snu jest pierwszym krokiem. Nie jest to łatwe, zwłaszcza, gdy taki sen powraca z czymś, czego nie chcesz widzieć. Z lękiem, złością, bezradnością. Z czymś co poddaliśmy ocenie “to nie jest moje”, “nie utożsamiam się z tym”

Choć może przychodzi w trudnej formie – jako koszmar, niepokój, napięcie – to właśnie jego powracalność mówi: „Spójrz. Tu jest coś ważnego.”
To, co się powtarza, nie robi tego przypadkiem. To energia, która chce się przez Ciebie wyrazić. Twoja wewnętrzna siła, która do tej pory działała z cienia. Twoje emocje, które czekają, żebyś je zobaczyła i poczuła.

Kiedy pozwolisz sobie przyjąć sen – będziesz wiedziała jaki rodzaj pracy jest do wykonania w dalszej kolejności. Zamiast od razu szukać znaczeń, zapytaj:
Co to za energia? Co chce się przeze mnie przebić? Jakie emocje są w tym śnie żywe?

Bo dopiero kiedy to rozpoznasz, możesz świadomie zdecydować, co z tym zrobić. Czasem to coś, co po prostu potrzebuje być zauważone i uwolnione z ciała – przez taniec, ruch, rysunek, oddech. A czasem to siła, którą warto zintegrować, bo może stać się Twoim zasobem w codziennym życiu.

I właśnie na tym polega dar powtarzających się snów. Przynoszą Ci coś, czego być może jeszcze nie umiesz nazwać, ale co już w Tobie żyje i czeka na miejsce.

Bo powtarzające się sny to nie sygnał, że coś z Tobą nie tak.
To sygnał, że jesteś gotowa widzieć więcej. Czuć głębiej.
I być jeszcze bardziej sobą.

Artykuł Powtarzające się sny pochodzi z serwisu Basia Pączkowska.